Pigmentaandoeningen

Hieronder vallen hypo- en hyperpigmentaties.

Hypopigmentatie is het tekort of verdwijnen van pigment in de huid. Bijvoorbeeld:

Vitiligo

Vitiligo is een huidziekte die wordt gekenmerkt door melkwitte plekken van verschillende vorm en grootte, die in de loop der jaren groter kunnen worden. In deze melkwitte plekken ontbreken de pigmentcellen die in de onderste laag van de opperhuid zijn gelegen.

Er wordt aangenomen dat tenminste 1% van de wereldbevolking aan vitiligo lijdt. Hoewel de ziekte op elke leeftijd kan optreden, worden de eerste verschijnselen meestal gezien in de periode van actieve groei. Bij de meeste mensen begint de aandoening tussen het tiende en dertigste levensjaar.

Het is een verworven ziekte die gekenmerkt wordt door vaak symmetrisch voorkomende witte scherp omschreven plekken van verschillende grootte en vorm, die tot uitbreiding neigen in de loop van het leven. Vitiligo komt het meest voor op plekken die blootstaan aan beweging, wrijving of druk, zoals de lichaamsplooien (oksels, liezen), rondom lichaamsopeningen (mond, anus) en rond gewrichten (ellebogen, knieën). Het kan echter overal op het lichaam ontstaan. Behalve de huid zullen ook aanwezige haren verkleuren.

De oorzaak van vitiligo is nog niet bekend. Wel zijn er een vijftal theorieën die het ontstaan verklaren. Deze theorie lopen zeer uiteen. De ene theorie spreekt over erfelijkheid, de ander over een aanval van het lichaam tegen zijn eigen afweerstysteem.

Pityriasis versicolor

Dat is een vrij veel voorkomende gistinfectie van de huid, die vooral in de zomer optreedt. Het wordt veroorzaakt door een gist (Pityrosporum ovale). Dit micro-organisme komt veel op de huid voor, maar veroorzaakt meestal geen duidelijk zichtbare infectie. Waarom de gist bij sommige mensen wel aanleiding geeft tot duidelijke huidafwijkingen is niet helemaal duidelijk. Typisch voor pityriasis versicolor zijn één tot enkele centimeters grote plekken, die vooral op borst en rug zijn gelokaliseerd. De plekken zijn doorgaans minder gepigmenteerd dan de niet aangedane huid. Dit komt omdat door de gistinfectie de werking van pigmentcellen gedeeltelijk geblokkeerd wordt. Aan de rand van de vlekken is een heel fijne schilfering te zien. Soms wordt de schilfering pas duidelijk als de huid iets wordt opgerekt. De gistinfectie kan effectief worden bestreden met een crème die door de huisarts of huidarts (dermatoloog) wordt voorgeschreven.

Hyperpigmentatie is een opeenhoping van pigment. Een voorbeeld hiervan is Malasma.

Melasma (zwangerschapsmasker)

Melasma is een onschuldige bruine verkleuring van de huid in het gezicht. De verkleuring ontwikkelt zich meestal langzaam. De meest typische aangedane plekken zijn het voorhoofd, de huid over de jukbeenderen, de bovenlip en de kin. De aandoening komt typisch voor bij zwangere vrouwen. Vandaar de naam "zwangerschapsmasker". Vooral in de tweede helft van de zwangerschap kunnen vrouwen de verkleuring ontwikkelen. Over het algemeen verdwijnt melasma weer geleidelijk na de bevalling, maar niet altijd. Bij een volgende zwangerschap komt de verkleuring meestal weer terug en niet zelden donkerder dan bij de voorgaande zwangerschap.

Ook vrouwen die aanleg hebben voor het melasma en de anticonceptiepil gebruiken kunnen de typische verkleuringen in het gezicht ontwikkelen. Soms wordt melasma ook gezien zonder zwangerschap of anticonceptiepilgebruik.

Zonlicht kan het ontwikkelen van melasma veroorzaken. Vrouwen met een aanleg voor melasma doen er dus verstandig aan blootstelling aan zonlicht te beperken. Meestal verdwijnt melasma spontaan. Is dit niet het geval dan kan een huisarts eventueel een blekende crème voorschrijven.

Behandeling zie:

  • chemische peeling
  • microdermabrasie
  • camouflagetherapie